Bouwen in het kwadraat

Bouwen 2

Bouwen in het kwadraat; zo is de titel bedoeld. Want dat ontdekte ik deze week op het stadhuis er wordt niet alleen aan het stadhuis verbouwd, maar ook aan het politieke bedrijf. Niets staat hier stil. Continu denken ze hier over hoe het beter kan. En de lat ligt hoog!

Wat een week. Ik sprak met oud-burgemeester Annemarie Jorritsma, griffier Jan Dirk Pruim, de vier voorzitters van het presidium van de voorbije dertien jaar én met Franc Weerwind, de burgemeester himself. Je krijgt die verhalen nu nog niet te lezen, maar ze verschijnen eind november in een speciale uitgave ter gelegenheid van de 500e politieke markt. Uit al die gesprekken blijkt dat ons politieke bedrijf, specifiek hier in Almere dus, beslist niet onderschat moet worden. We lopen nog steeds voor op de rest van heel het land en de wilskracht van betrokkenen om het nog beter te doen is inspirerend. Later meer dus

Bouwplaats

Terug naar vandaag. 's Middags een bezoekje aan de bouwplaats. De vergaderkamers, de wandelgangen, het nieuwe centrale ontmoetingsplein, de fractiekamers en de raadszaal. Om met die laatste te beginnen: het plafond is alvast een plaatje. Nog even en het steigerpaleis kan worden afgebroken. De werkzaamheden aan het plafond zijn op een haar na afgerond. Je ziet het niet, maar onder de strakgladde laag gaat een spaghetti van kabels, kokers en leidingen schuil, uitmondend in ventilatieroosters, lichtpunten of andere onverklaarbare, maar kennelijk noodzakelijke openingen. Twee technici lopen op de 10 meter hoge steigervloer en voeren een laatste check uit. De moeite waard, want straks kun je er echt niet meer bij. Ingewijden spreken al over de sterrenhemel, maar dat valt nogal mee, zo te zien. Wel is het verhoogde middeldeel, waar vroeger alleen de vergaderklok hing, nu ook voorzien van lichtpunten en naar verluid komt hier straks het mooiste licht vandaan. Het is wachten op de opening begin volgend jaar.

Kerstverlichting

Maar al eerder, vanaf december komen de fractie- en vergaderruimten beschikbaar. In de wandelgangen slalommen techneuten en interieurbouwers tussen veelkleurige snoeren, stukken wand, lichtarmaturen en dozen met onbekende inhoud. Zelfs met al dat bouwmateriaal in de gang, oogt de ruimte al groter dan in de oude situatie. Het 'ontmoeten in de wandelgangen' krijgt hier een nieuwe en letterlijk ruimere betekenis. Grappig is het vrolijke lichtlint dat overal door de bouwplaats aan het plafond slingert. "Dat is alvast voor de kerst," verkondigt een breedgeschouderde werker stellig: "Gezellig hè!" Maar zijn kompaan schudt zijn hoofd: "Nee man, dat is gewoon de noodverlichting hoor." Er wordt gelachen. De sfeer is goed. Dat het maar zo mag blijven.

Geboren

s' Avonds is er de politieke markt. En daar gebeurt iets moois. De moties die door (groepen) burgers tijdens de Dag van de Democratie zijn ingediend en die door raadsleden zijn geadopteerd worden nu al besproken. Dat is dus binnen een maand. Ik schreef het al eerder: een goed idee krijgt vleugels. Twaalf zijn het er. Wel blijken er weinig indieners bij de bespreking van hun idee aanwezig te zijn. Dat is een vingerwijzing die raad en griffie zich aantrekken: hebben de burgers onvoldoende door hoe hun idee gestalte krijgt? Volgend jaar gaat dat zeker anders, beslissen ze al. Omdat burgemeester Franc Weerwind vandaag ook als portefeuillehouder in een vergadering deelneemt, volg ik die vergadering. Hij kijkt in het algemeen nogal streng, en kan dat ook heel goed zijn, maar blijkt in de omgang gewoon een aardige vent. Maar ja, die strenge blik hè. Als Marcel Bakker, de voorzitter van deze vergadering uit de expressie afleidt dat misschien iets onvoldoende was besproken en ernaar vraag, reageert Franc heel spontaan: "Nee hoor, ik kijk niet boos, met dit gezicht ben ik geboren."

Bekijk de foto's hier op de website van Bart