Raad op Straat: VVD-fractie op bezoek bij de 'gevangenis' op De Vaart

Inwoners klagen vaak dat de politieke partijen zich alleen in verkiezingstijd op straat laten zien. Het tegendeel is waar. De fracties van de Almeerse partijen gaan regelmatig op pad. De VVD-fractie bracht vorige week een bezoek aan de Penitentiaire Inrichting Almere, oftewel: de gevangenis.

Directeur Theo de Groen van de PI Almere zwaait een lege celdeur open. Zo’n cel meet 5 bij 2 meter en dat is veel kleiner dan verwacht. Contact met de buitenwereld is er niet. “Geen internet, geen mobieltjes”, verduidelijkt De Groen. “Gevangenen kunnen een tv huren. That’s it. En boeken lezen.”

De VVD-fractie brengt een bezoek aan de PI omdat de liberalen het thema Veiligheid hoog op de agenda hebben staan. “We willen weten op welke manier we kunnen voorkomen dat bijvoorbeeld jongeren uitgroeien tot draaideurcriminelen”, zegt fractieassistent Paul van der Starre die het bezoek heeft gecoördineerd.
In de rondleiding die de VVD’ers krijgen maakt De Groen duidelijk dat bijna 75% van de gedetineerden na vrijlating weer terugkeert in de gevangenis. “Ja, dat is soms ontmoedigend. Maar we blijven ons inzetten om iedere gedetineerde zo goed mogelijk voor te bereiden op terugkeer in de maatschappij.”

De Groen is blij met de ISD-maatregel Inrichting Stelselmatige Daders (ISD). De Almeerse PI is sinds begin dit jaar toegerust om deze ISD’ers te huisvesten. De Groen: “Een recidivist zorgt voor veel overlast in de maatschappij. De ISD-maatregel is erop gericht om maatwerk richting gevangene te geven. Daar zit een heel team op. De rechter legt maximaal twee jaar straf op. Bij goed resultaat kan de ISD’er sneller vrij komen en heeft een relatief beter vooruitzicht gekregen. Dat moet het patroon van vastzitten, vrijkomen en terugvallen van deze groep, doorbreken.”
Verder blijkt dat de PI Almere ook een organisatie is die gewoon rendabel moet draaien. Momenteel zitten er 360 gedetineerden, waar ruimte is voor 415. “We zijn niet vol, maar wel klaar voor een hogere bezetting. Het probleem? Bemensing. We hebben hier drie PIW’ers (penitentiair inrichtings werkers) op iedere 60 gedetineerden. Dat is eigenlijk te weinig. Toch zijn we een ‘nul incidenten’ PI. Dat is best bijzonder. Maar qua bezetting zitten we nu echt op het minimale. Bij ziekte moet ik soms harde keuzes maken in het dagprogramma van gedetineerden. De veiligheid van mijn personeel staat voorop.”

Als de fractieleden na het bezoek de gevangenispoort uitstappen voelt dat toch als een soort bevrijding. Dat de gevangenis bepaald geen hotel is; dat is wel duidelijk geworden.